pISSN -
eISSN 2602-3741

Genel Tıp Dergisi

Türkiye Atıf Dizini,

Ulakbim TR Dizini,

EBSCOhost,

Index Copernicus,

DOAJ,

tarafından indekslenmektedir.

Özet - Artan Yüke Karşı Egzersiz Testi Sırasında Solunum Etkinliğinin Antrenmanlı ve Sedanter Erkek Deneklerde Karşılaştırılmalı İncelenmesi
Çağrı Özdenk, Oğuz Özcelik

Amaç: Artan yüke karşı yapılan egzersiz sırasında solunum ve CO2 atılımı (VE/VCO2) oranı ile tanımlanmakta olan solunumun etkinliği aerobik fitnes seviyesinin belirlenmesinde kullanılmaktadır. Egzersiz sırasında en düşük VE/VCOoranının 34’ün üzerinde olduğu durumlar artan ölüm riskini göstermektedir. Bu çalışmadaki amacımız solunumun etkinliğini antrenmanlı ve sedanter deneklerde karşılaştırmalı olarak incelenmesi ve düşük VE/VCO2 oranının fitnes değerlendirilmesinde kullanılıp kullanılamayacağını araştırmaktır.

 

Gereç ve Yöntem: On antrenmanlı (yaş 20.1±0.4 yıl) ve 10 sedanter (yaş:19.8±0.7 yıl) erkek denek artan yüke karşı yapılan egzersiz testine katıldılar (15 W/min). Akciğer gaz değişim parametreleri metabolik gaz analizörü ile solunumdan solunuma ölçüldü. Anaerobik eşik (AE) ve solunum kompansasyon noktası (SKN) gaz değişim parametreleri ile hesaplandı.

 

Bulgular: İş gücü antrenmanlı ve sedanter deneklerde AE de 143±8 W ile 123±5 W , SKN de 170±9 W ile 148±6 W ve testin sonunda 222±9 W ile 204±7 W olarak sırası ile bulundular. VE/VCOoranı antrenmanlı ve sedanter deneklerde testin başında 32±0.6 ile 32±1.6, AE de 26.5±0.7 ile 26±1, SKN de 27.5±0.7 ile 26±0.9 ve testin sonunda 30±1.1 ile 30±1.3 olarak bulundular.

 

Sonuç: AE ve SKN de elde edilen ve solunum etkinliğini gösteren en düşük VE/VCO2 oranı her iki grupta istatistiksel olarak farklılık göstermedi. Böylece artan VE/VCO2 oranı, zayıflayan aerobik fitnes göstergesi olarak kullanılmasına rağmen, bu kriterin artan fitnes seviyesi göstergesi olarak kullanılamayacağı belirlenmiştir. 

Cilt 28, Sayı 2 (2018)